moje komentarze

Pani Urszulo,

Praktyka poświęcania pomniejszych "kozłów" jest znana od dawna i do perfekcji rozwinęli ją komuniści zarządzając co kilka lat planowe "czystki" i "odnowy" polegające na wymianie jednej bandy na drugą. Podobnie wiele gatunków zwierząt (np. skorpiony) poświęca chore lub osłabione osobniki, by ratować całą grupę.
Nie może zatem dziwić, że Tusk i spółka pozorują działania suwerennego i praworządnego państwa i poświęcają kilka bezwartościowych pionków. Bo nawet nie generała-szofera.
Może natomiast dziwić, że opozycja przyjmuje ten scenariusz i w miejsce jednego postulatu wdaje się w pseudodemokratyczny bełkot, żąda nowych komisji, oczekuje przeprosin czy reakcji "niezależnej" prokuratury.
Tymczasem należałoby sobie życzyć tylko jednej rzeczy: by cała rządząca "klasa polityczna", urzędnicy, funkcjonariusze medialni oraz ludzie zarządzający "organami prawa i porządku" III RP - na zawsze zniknęli z życia publicznego i odpowiadali karnie za swoje czyny. Bez wyjątku.
W zamian mamy żenujący i ponury spektakl, w którym wmawia się społeczeństwu jakoby sprawcy byli w stanie sami osądzić własne zbrodnie, a III RP była praworządnym i demokratycznym państwem.
Przypomnę tylko, że w niedalekiej przeszłości wszyscy (to należy podkreślić) ludzie PO, PSL i SLD zgodnie odrzucili projekt uchwały autorstwa PiS w sprawie tzw. raportu MAK. Projekt ten głosił:
"Sejm RP wyraża swój zdecydowany sprzeciw wobec tez zawartych w końcowym raporcie Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego". - Sejm uznaje, że treść końcowego raportu Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego nie służy dobrym stosunkom między Rzeczpospolitą Polską a Federacją Rosyjską i oczekuje, że powołane zostaną niezależne i ponadpaństwowe instytucje, które pozwolą obiektywnie wyjaśnić przyczyny katastrofy".
To samo gremium, w maju 2010 roku odrzuciło projekt uchwały w której domagano się od Rosji zwrotu polskiego samolotu i czarnych skrzynek.
Antoni Macierewicz powiedział wówczas: "Nie było w dziejach państwa polskiego takiego zaprzaństwa, fałszu i współdziałania przeciwko własnemu narodowi".
A skoro tak, to kara za owe zaprzaństwo musi być równie wielka, jak jego wymiar historyczny.

Pozdrawiam Panią

Pani Urszulo,

Zacytowana przez Panią informacja potwierdza jedynie, że nie istnieje żaden konflikt interesów na linii Komorowski-Tusk, zaś dywagacje na ten temat są efektem skutecznego rozgrywania "strategii nożyczek". Niezależna.pl przoduje w tej błędnej narracji
Po głębokich zmianach personalnych, wykonywaniu BBN-owskich planów "reformy służb", powołaniu łącznika-Rybickiego i wspólnej grze w sprawie prokuratury - jest to kolejny dowód, że centrum decyzyjne znajduje się dziś w Pałacu Prezydenckim, a grupa Tuska będzie realizować plany opracowane w otoczeniu Komorowskiego.

Pozdrawiam

bardzo dziękuję za komentarze i przepraszam, że nie na wszystkie udzieliłem odpowiedzi.

Pani Urszulo,

Jak zawsze przynosi Pani ważne informacje i choć refleksje pana Pospieszalskiego są mocno spóźnione, należy się cieszyć, że doceniono rolę Komorowskiego.
Pozdrawiam serdecznie

Bardzo Panu dziękuję za te słowa i życzliwe, cenne życzenia. Wprawdzie obraz biblijnych proroków dalece przekracza miarę mojego pisania, to przecież w obecnej sytuacji nietrudno dostrzec wspólną cechę. Wielu z nas nie chce słyszeć trudnych i gorzkich prawd i zdecydowanie odrzuca świadomość realnych zagrożeń. Ci, którzy takie wieści głoszą, nie znajdą uznania tłumów i pozostaną sami.

Nie sądzę, by takie były intencje komentujących. Prawdą jest natomiast, że niewiele komentarzy dotyczy treści tekstu.

Ma Pani rację. Najbardziej liczę na "drużynę uczniów" :)

Witam Pana,
Zachęcam zatem do komentowania. Jeśli zaś uważa Pan, że taki sposób postrzegania spraw polskich staje się coraz bardziej powszechny - byłby to dobry znak świadczący o powrocie do normalności.
Pozdrawiam

Nie dyskutujemy o "fenomenie Ściosa", bo nie ma takiego zjawiska:)
Mogę Panią zapewnić, że jestem tylko blogerem i nie zamierzam tego zmieniać. To nie politycy doprowadzą do upadku III RP i sądzę, że nie należy przeceniać tej roli.
Gdybym natomiast był czynnym politykiem lub osobą publiczną i pisał pod pseudonimem Aleksander Ścios - byłoby to wysoce nieuczciwe.

Uniknął Pan zatem niepowtarzalnej okazji potraktowania rodaków jak stada żołnierskich "kotów", bo tak właśnie pan Koziej zdaje się postrzegać Polaków.
Pozdrawiam serdecznie

"Ściosomania" nam nie grozi, bo moje poglądy nie są raczej powszechne. Tym bardziej nie zagraża "kult jednostki" - skoro w pewnych środowiskach uznaje się Ściosa za byt zbiorowy :)
Nie należy jednak przesadzać z nazbyt dużą dawką.

Rezygnacja nie wchodzi w rachubę, a póki ta władza będzie stwarzać pozory demokracji, nie ukróci mojego pisania. Zrobi to wówczas, gdy uzna, że nie stać ją już na uprawianie fikcji.
Dziękuję Pani za tak życzliwą ocenę i pozdrawiam.

Wypada mi pogratulować mocy ducha i mądrego optymizmu, jeśli potrafi Pan rano słuchać Ściosa :) Wiele osób twierdzi, że moje teksty zabijają nadzieję i sieją defetyzm.
Raz jeszcze serdecznie Panu dziękuję.

W sprawie takich statystyk proszę się zwrócić do MON-u.

Bardzo Pani dziękuję za tak celną diagnozę. Niezwykle ważne jest stwierdzenie, że "Są to ludzie często z nizin społecznych, ze środowisk patologicznych, słabi intelektualnie, którzy w normalnych warunkach nigdy nie doszliby do jakichkolwiek pozycji państwowych z powodu swoich wyjątkowo miernych mocy intelektualnych".
W doskonały sposób wykazał to Leszek Pietrzak w eseju "Sołdokraci", poświęconym "arystokracji z WSI".

Pozdrawiam serdecznie

To "ruskie" jest najmocniej obecne w naszym myśleniu, postrzeganiu świata, mentalności. Również w naszym lęku. Nawet po śmierci szczurów, nadal będzie przekleństwem dla Oranu.

Dla ścisłości: nie jestem redaktorem, ani dziennikarzem. Jestem blogerem.

To prawda, określenie "generał ludowego wojska" nie jest precyzyjne ponieważ szlify generalskie Koziej otrzymał w 1993 roku od Lecha Wałęsy. Jest zatem Koziej "oficerem ludowego wojska" awansowanym na generała przez niepodległą III RP. Tym gorzej dla państwa, które opiera swoje bezpieczeństwo na kadrze armii powołanej i zarządzanej przez okupanta.

Pozdrawiam

Skuteczność jest tu właściwym określeniem. Dość prześledzić wydarzenia ostatnich lat, by dostrzec, że postać Komorowskiego jest kluczowa. Również w kontekście Smoleńska.

Trafnie. Kombinacja pt. "bronimy wolności internetu przed umowami ACTA" obnażyła nie tylko słabość opozycji i "prawicowej blogosfery", ale ukazała nam bezmiar ogłupienia młodych Polaków i ich rzeczywisty system wartości.